W rozmowie dla „Niebieskiej Linii” tłumaczę, jak zrozumieć mechanizmy traumy seksualnej i dlaczego nasze ciało przechowuje bolesne wspomnienia przez lata. Pokazuję konkretne drogi wyjścia z kryzysu, udowadniając, że profesjonalna terapia pozwala odzyskać poczucie bezpieczeństwa i na nowo budować swoją przyszłość.

W tym nagraniu opowiadam o roli terapeuty w procesie powolnego uwalniania pacjenta z „gipsu” traumy, gdzie kluczowe jest budowanie poczucia bezpieczeństwa i brak pośpiechu. Wyjaśniam również, dlaczego w terapii traumy seksualnej tak ważna jest wcześniejsza interwencja kryzysowa oraz wsparcie najbliższych, pomagające przetrwać najtrudniejsze momenty zdrowienia.

W podcaście „Wprost Przeciwnie” wyjaśniam, że trauma seksualna to nie tylko gwałt, ale szerokie spektrum naruszeń granic, które często latami ukrywamy za „psychiczną kotarą”. Pokazuję, jak mechanizmy obronne i mity społeczne utrudniają nam powrót do zdrowia oraz przekonuję, że z profesjonalną pomocą można bezpiecznie odzyskać kontrolę nad własnym życiem.

W tym odcinku tłumaczę, jak otwarcie i bez eufemizmów rozmawiać z dziećmi o śmierci, dostosowując język do ich wieku i emocjonalnych potrzeb. Pokazuję, jak wspierać najmłodszych w procesie żałoby oraz jak za pomocą bajek terapeutycznych pomóc im oswoić stratę i odnaleźć poczucie bezpieczeństwa w nowej rzeczywistości.

W materiale dla Dzień Dobry TVN przybliżam pojęcie matrescencji, czyli głębokiego i często szokującego procesu transformacji tożsamości kobiety w mamę. Podkreślam, że poczucie osamotnienia, stresu czy płacz z bezsilności nie są powodem do wstydu, lecz naturalną częścią adaptacji do nowej, niezwykle wymagającej roli życiowej.

W tym materiale wyjaśniam, jak przemoc seksualna w dzieciństwie niszczy fundament zaufania i rzutuje na dorosłość, prowadząc do depresji, myśli samobójczych czy złożonego zespołu stresu pourazowego (C-PTSD). Podkreślam, że kluczem do uzdrowienia jest adekwatna reakcja bliskich dorosłych, ponieważ to ich wsparcie i wiara w słowa dziecka pozwalają zatrzymać niszczący proces budowania tożsamości na poczuciu winy.

W tej rozmowie tłumaczę, że bajki to nie tylko rozrywka, ale przede wszystkim potężne narzędzie terapeutyczne, które pomaga dzieciom oswoić trudne emocje i zrozumieć skomplikowane zjawiska, takie jak lęk, strata czy granice. Wyjaśniam, jak mądrze dobrane opowieści dostarczają najmłodszym niezbędnych zasobów do radzenia sobie z wyzwaniami, stając się jednocześnie dla rodziców bezpiecznym pomostem do prowadzenia najtrudniejszych rozmów.

W tym materiale analizuję wstrząsający przypadek znęcania się nad zwierzęciem, pokazując, jak brak granic i nagrywanie agresji przez rodzica trwale deformuje empatię oraz system wartości dziecka. Przestrzegam, że traktowanie okrucieństwa jako rozrywki to nie tylko drastyczny błąd wychowawczy, ale przede wszystkim sygnał alarmowy o głębokim deficycie wrażliwości, który w przyszłości może przenieść się na relacje z ludźmi.

W materiale dla Dzień Dobry TVN wyjaśniam, że nieleczona trauma prowadzi do trwałych zaburzeń lękowych, ponieważ w przypadku ran psychicznych czas sam w sobie nie przynosi ukojenia. Wskazuję jednak na szansę, jaką jest wzrost potraumatyczny – proces, dzięki któremu po zintegrowaniu trudnych przeżyć możemy stać się silniejsi i zacząć pełniej doceniać życie.

W rozmowie dla Onetu stanowczo podkreślam, że wyłączną odpowiedzialność za przemoc seksualną zawsze ponosi sprawca, niezależnie od ubioru, zachowania czy stanu osoby skrzywdzonej. Tłumaczę, że zerwanie z niszczącym mitem obwiniania ofiar jest kluczowe, by mogły one bezpiecznie przepracować traumę i przestać nieść niezasłużony wstyd.

W wywiadzie dla Newsweeka poruszam bolesny temat przemocy seksualnej między dziećmi, którą dorośli często niszcząco bagatelizują, uznając ją za „niewinną zabawę”. Podkreślam, że brak adekwatnej reakcji opiekunów pogłębia traumę i zniekształca rozwój obu stron, dlatego tak ważna jest odwaga w nazywaniu nadużyć po imieniu.

W materiale dla „Wysokich Obcasów” analizuję specyfikę traumy seksualnej, tłumacząc, dlaczego jest ona „inna niż wszystkie” i tak głęboko narusza poczucie bezpieczeństwa. Zwracam uwagę na to, że brak wyraźnej zgody – nawet w sytuacjach towarzyskich – jest przemocą, a zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe, by przestać obarczać się winą za cudze czyny.

W materiale dla Weekend.gazeta.pl poruszam bolesny temat wtórnej traumatyzacji, do której dochodzi, gdy najbliżsi zamiast wsparcia obarczają dziecko winą za doznaną krzywdę. Wyjaśniam, że brak wiary i oskarżycielska postawa rodziców często ranią głębiej niż sam sprawca, skazując osobę skrzywdzoną na wieloletnią samotność w cieniu traumy.

W artykule dla „Doradcy w Pomocy Społecznej” omawiam spektrum zaburzeń nastroju w okresie okołoporodowym, wskazując na kluczowe różnice między baby bluesem a depresją poporodową. Podkreślam znaczenie czujności otoczenia oraz profesjonalnego wsparcia, które jest niezbędne dla bezpiecznego przejścia kobiety przez proces transformacji tożsamościowej w nową rolę mamy.

W tym artykule wskazuję, że unikanie trudnych tematów, takich jak śmierć czy choroba, budzi w dzieciach lęk, dlatego kluczowa jest szczera rozmowa dostosowana do wieku odbiorcy. Tłumaczę, jak stać się dla dziecka bezpiecznym przewodnikiem po trudach życia, używając prostego języka i bajek terapeutycznych, które pomagają oswoić to, co niezrozumiałe.

W rozmowie dla „Wprost” przekonuję, że trauma seksualna nie musi definiować reszty życia i jest doświadczeniem, które – przy odpowiednim wsparciu – można skutecznie przepracować. Wyjaśniam, jak profesjonalna terapia pozwala odzyskać sprawstwo i spokój, zamieniając bolesne wspomnienia w siłę do budowania przyszłości na własnych zasadach.

W tym fragmencie mojej książki „My też” tłumaczę, że każda trauma to złożony proces obejmujący fazę przedurazową, sam moment urazu oraz czas po nim, co pozwala nam lepiej zrozumieć mechanizmy powstawania ran psychicznych. Taka perspektywa pomaga osobom skrzywdzonym przestać obarczać się niezasłużoną winą i daje fundament do skutecznej pracy terapeutycznej nad odzyskaniem pełni życia.